Project Tag: Park Narodowy

Wyprawa fotograficzna USA 2019 (XVII) – Park Narodowy Canyonlands

Rano ruszamy do niedocenianego – pewnie ze względu na towarzystwo Arches – parku narodowego Canyolnads, ogromnego labiryntu kanionów wyrzeźbionych u zbiegu rzek Kolorado i Green. Po drodze zbaczamy na chwilę do parku stanowego Dead Horse Point, z którego doskonale widać meandrującą w dole rzekę Kolorado, oraz naszą popołudniową drogę Potash Road jakieś 600m niżej. Następnie jedziemy na Wyspę na niebie – Island In The Sky – wyniesioną ponad dwa poziomy parku mesę, z której widoki zapierają dech.

Przerażającą drogą Shaffer Canyon Road zjeżdżamy w dół ścian konionu do świata z daleka od turystów, pełnego za to niezwykłych widoków.

Wyprawa fotograficzna USA 2019 (XI) – Park Narodowy Bryce…

Park Narodowy Bryce Canyon znajduje się w Utah, i choć w jego nazwie czytamy o kanionie, to w rzeczywistości znajduje się tu grupa olbrzymich naturalnych amfiteatrów powstałych w wyniku erozji wschodniej krawędzi płaskowyżu Paunsaugunt. Bryce wyróżnia się strukturami geologicznymi zwanymi hoodoos, które powstały w wyniku wietrzenia i erozji skał osadowych rzek i jezior. Czerwone, pomarańczowe i białe kolory skał zapewniają spektakularne widoki dla odwiedzających park. Delikatne, kolorowe pinakle mają wysokość do 60 m. Seria amfiteatrów rozciąga się ponad 30 km wzdłuż krawędzi. Największym z nich jest Bryce Amphitheatre, który ma 19 km długości, 5 km szerokości i 240 m głębokości. Tęczowy punkt, najwyższa część parku na wysokości 2775 m, znajduje się na końcu 29-kilometrowej trasy widokowej. Można stamtąd zobaczyć Płaskowyż Wodnika, Amfiteatr Bryce, Góry Henryka, Klify Vermilion i Białe Klify.

Wyprawa fotograficzna USA 2019 (X) – Park Narodowy Zion

Park Narodowy Zion leży w Utah w pobliżu Springdale. Jago najważniejszą częścią jest Kanion Zion o długości 24 km i głębokości dochodzącej do 800 m. Ściany kanionu wyrzeźbionego przez rzeki North Fork i Virgin mają czerwonawo-brązową barwę piaskowca formacji Navajo. Najwyższym szczytem parku jest Horse Ranch Mountain o wysokości 2660 m. Leżąc na styku geograficznych makroregionów Płaskowyżu Kolorado, Wielkiej Kotliny i pustyni Mojave, unikalna geografia parku sprawia, że znajduje się tu być może najbardziej zróżnicowana grupa ekosystemów, a przez to zdumiewająca różnorodność roślin i zwierząt. Liczne gatunki roślin, a także 289 gatunków ptaków, 75 ssaków (w tym 19 gatunków nietoperzy) i 32 gatunki gadów zamieszkują cztery strefy życia parku: pustynię, łęgi, lasy liściaste i iglaste. Krajobraz Parku Narodowego Zion obejmuje góry, kaniony, mesy, monolity, rzeki, kaniony szczelinowe i naturalne łuki.

Wyprawa fotograficzna USA 2019 (iv) – Park Narodowy Doliny…

Park Narodowy Doliny Śmierci leży po wschodniej stronie gór Sierra Nevada na granicy stanów Kalifornia i Nevada. W obrębie parku znajdują się oprócz właściwej Doliny Śmierci również fragmenty trzech innych dolin – Saline, Panamint i Eureka. Sama dolina jest geologicznie grabenem, którego najstarsze skały były poddawane intensywnej metamorfizacji przez co najmniej 1,7 miliarda lat. Prehistoryczne, ciepłe i płytkie morza tworzyły w tym rejonie skały osadowe do czasów, kiedy powstał Pacyfik. Kolejne warstwy dodała strefa subdukcji która ostatecznie wypchnęła cały region w górę tworząc linię wulkanów. Wreszcie skorupa w dolinie znalazła się w strefie rozciągania tworząc widoczny obecnie krajobraz dolin i grzbietów górskich. Doliny wypełniły osady, a w okresach wilgotnych – gdy na północy kontynentu dominowały lodowce – również jeziorami takimi jak jezioro Manly, które wyschło ok 10 000 lat temu.
Park leży na styku Wielkiej Kotliny i pustyni Mojave chroniąc złożone środowisko solnisk, wydm, badlandy, doliny, kaniony i góry. Jest największym parkiem narodowym w tzw. niższych, ciągłych Stanach (czyli nie licząc Alaski i Hawajów), a jednocześnie najgorętszym, najsuchszym i najniżej położonym ze wszystkich parków USA. Leży w nim druga najgłębsza depresja na zachodniej półkuli – basen Badwater leżący 86 m poniżej poziomu morza. Ponad 90% parku ma status terenów dzikich. Żyje tu wiele gatunków, które przystosowały się do trudnych, pustynnych, warunków, takie jak krzew Larrea tridentata, podgatunek owcy kanadyjskiej, kojoty, i – pamiątka po dawnych, bardziej wilgotnuch czasach – karpieniec Doliny Śmierci (Cyprinodon salinus). Dolina Śmierci jest główną częścią utworzonego w 1984 rezerwatu biosfery UNESCO Mojave and Colorado Deserts Biosphere Reserve. Indianie zamieszkiwali jej teren co najmniej 7000 lat p.n.e., od 1000 r n.e. ludzie z plemienia Timbisha Shoshone migrowali pomiędzy zimowymi obozami w Dolinie a letnimi w górach. Nazwę dolinie nadała grupa migrantów, którzy utknęli w niej w 1849 r w drodze na złotodajne pola Kalifornii (choć tylko jedna osoba zmarła). W dolinie próbowano wydobywać złoto i srebro na przełomie XIX i XX w. ale jedynym dłużej działającym przemysłem było wydobycie boraksu.

Wyprawa fotograficzna USA 2019 (ii) – Yosemite National Park

Park Narodowy Yosemite leży w górach Sierra Nevada. Ochroną objęto tu powierzchnię ok. 3030 km² polodowcowego krajobrazu: granitowych urwisk (w tym słynnych El Capitan i Halfdome), wodospady, czyste potoki, skupiska sekwoi oraz różnorodność biologiczną. W 1984 r. park został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jest najbardziej znany ze względu na. Zakres Wysokości w parku zaczyna się na 648 a sięga 3997 m n.p.m. – w związku z czym wyróżnia się w nim pięć stref roślinności. Spośród ok. 7000 gatunków roślin, występujących w Kalifornii, połowa rośnie w górach Sierra Nevada, a ok. 20% na obszarze Parku Narodowego Yosemite, z czego ok 160 gatunków, to gatunki zagrożone.


Hit Counter provided by orange county plumbing