Park Narodowy Nelson Lakes – Punakaiki (Park Narodowy Paparoa)

Park Narodowy Nelson Lakes – Punakaiki (Park Narodowy Paparoa)

Nocujemy na campingu nad jeziorem Rotoroa w parku narodowym Nelson Lakes, w samochodach, namiotach, a ja – tradycyjnie – w śpiworze na stole (po co rozbijać namiot, gdy nie szykuje się deszcz ?) W nocy odwiedza mnie przerośnięty wiewiór w postaci oposa.

Rankiem niestety spotykamy innego mieszkańca Nowej Zelandii – czarne milimetrowej wielkości meszki z gatunku Austrosimulium ungulatum. Krajobraz jest cudowny, ale meszki usiłują nas zeżreć żywcem. Tak poznajemy legendę Nowej Zelandii. Już w 1841 roku kapt. John Lort Stokes dowodzący Acheronem w trakcie opisywania fiordu Doubtful był pod takim wrażeniem spotkania z nimi, że zamierzał nadać nazwy Zatoka Meszek, Fiord Krwiopijców i Punkt Jadu właśnie odkrytym miejscom. Jednak wystarczy się ruszać, by ograniczyć skuteczność małych paskudników.

Na szczęście piękne otoczenie odwraca uwagę od latajacych paskudników. Jezioro Rotoroa ciągnie się daleko w stronę wschodzącego Słońca w długiej rynnie polodowcowej. Kwitną żarnowce. W jeziorze pływają kaczki oraz czarna łabędzica ze stadkiem brzydkich kaczątek. Filmuję poklatkowo chmury przepływające pomiędzy górskimi szczytami.

Jedziemy w stronę zachodniego wybrzeża Południowej Wyspy wspaniałą drogą wijącą się przez przełom rzeki Buller. Wspaniałę widoki co chwila zmuszają do zatrzymania się i robienia zdjęć. Z zielonych… bardzo zielonych wzgórz spływają wodospady. Pod nami w dolinie meandruje krystalicznie czysta rzeka. Nad nami błękitne niebo.

Docieramy nad morze Tasmana. Moczymy nowi w falach rozbijających się o skały, obrośnięte przez kolonie czarnych, a czasami połyskujacych na zielono lub niebiesko, małż.

Droga wspina się na wysoki, klifowy brzeg parku narodowego Paparoa. Celem są skały naleśnikowe – Punakaiki. Te niezwykle gęsto i dzwicznie uwarstwione skały tworzą przedziwny krajobraz na krawedzi morza. Wśród skał wytyczono ścieżki wiodące do punktów widokowych. Niestety jest odpływ – w trakcie przypływu fale tworzą tu dysze wyrzucające wodę wsoko w powietrze. Teraz rozbiją się one jedynie ponieżej nas.

Wieczorem docieramy do miejscowości Franz Josef położonej niedaleko lodowca o tej samej nazwie. W hostelu dowiadujemy się, że śpimy w stajni… hmm brzmi źle ale w rzeczywistości to przerobiona i przystosowana do spania dawna stajnia, a teraz to dwa pokoje, kuchnia i osobna łazienka. Na chwilę zaglądamy do głównego budynku by pogrzać się przy kominku. No w końcu gdzieś tu przecież czają się lodowce a na zewnątrz pada deszcz.

Tomasz Czarnecki
Urodzony w roku lądowania na Księżycu... ale na razie nie udało mi się tam polecieć. Fotografuję od podstawówki, pierwszy aparat to smiena, jednak tak ciągnęło mnie do prawdziwych aparatów z wymienną optyką, że ukręciłem jej obiektów. W liceum na rok emigrowałem do Kanady, gdzie z jednej strony po raz pierwszy zetknąłem się z komputerami (i usiłowałem napisać pierwszy swój symulator lotu rakiety) a z drugiej dorobiłem się pierwszego Nikona (FG20 czy jakoś tak). W liceum byłem znany jako ten aparat z aparatem. Studia architektury zacząłem na Politechnice Śląskiej by zaraz potem kontynuować je skutecznie, do tytułu BArch na Uniwersytecie Stanowym Louisiana, gdzie miałem również okazję studiować minor z fotografii (w tym czasie przesiadałem się przez kilka Nikonów, aż do F3). Po pięciu latach w USA (i objechaniu tego kraju cztery razy dookoła, i raz Meksyk) trafiony "patryjotycznością" wróciłem do Polski, dokończyłem studia architektury do tytułu magistra... i na tym skończył się niestety mój romans z architekturą - cale, stopy, funty i normy amerykańskie jakoś niewiele mi się przydały, natomiast był to okres, kiedy doceniono moje umiejętności graficzne - kolejne pięć lat byłem redaktorem naczelnym "Magazynu 3D". Współpraca skończyła się... wkrótce potem padło czasopismo, ale to zupełnie inna historia i raczej nie na trzeźwo. Wróciłem do fotografii tworząc portal dfoto.pl i astronomii - teleskopy.net - i podróżowania. Egipt, Włochy, Francja, Wielka Brytania, Bułgaria, Chorwacja, Sycylia, Chiny - samochodem z namiotem byle zobaczyć więcej, i zajrzeć tam, gdzie mało kto zajrzał przede mną. Razem z Arsoba Travel zorganizowałem dwie udane wyprawy na zaćmienia Słońca. Po czym ruszyłem dalej w świat - Australia i Nowa Zelandia, i wielki powrót do USA, na zachód których od lat jeżdżę robić zdjęcia - i zapraszam do dołączenia do mnie.
2 KOMENTARZE
  • Wisia
    Odpowiedz

    Od kiedy Rotorua lezy w Parku Nelson Lake?? Lepiej sie przylozyc do tresci, a potem publikowac. Mase bzdur w tej relacji . Sorry .. Zle doczytalam.

    1. Tomasz Czarnecki
      Odpowiedz

      Chyba pomyliła Pani dwa jeziora – Rotorua leży na Północnej Wyspie, ale Rotoroa, o którym mowa jest w relacji, leży jak najbardziej w tym Parku. Więc z tą masą bzdur, to jednak nie do końca, czyż nie?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


Hit Counter provided by orange county plumbing